چرا خشم ملت فروکش نمی کند؟
✍اکبر مقدسی
شهادت رهبر عظیم الشان جمهوری اسلامی ایران در نهم اسفند ۱۴۰۴ به دست دولت استکباری آمریکا و رژیم صهیونیسم شوک بزرگی بر دنیا، بخصوص جهان تشیع وارد کرده است. حمله به مدرسه ابتدایی در میناب و شهادت حدود ۱۶۰ دانش آموز، ترور تعدادی از فرماندهان عالیرتبه کشور و آغاز حمله نظامی و کشتار مردم بی گناه در این روز موج جدیدی از خشم و نفرت شدید ایرانیان و میلیونها تن از آزادی خواهان در سراسر دنیا ازآمریکا و اسرائیل را در پی داشته است.
هرچند بواسطه اقدامات رژیم صهیونیستی در دهه های گذشته در فلسطین و کشورهای اطراف، بخصوص جنایات سالهای اخیر در غزه، لبنان، سوریه و ایران در جنگ ۱۲ روزه و حمایت بی چون و چرای دولت آمریکا؛ زمینه دشمنی ایرانیان از این رژیم و حامیانشان وجود داشت.
آنچه امروز در چهره یکایک ایرانیان مشاهده می شود خشم و خونخواهی رهبر شهیدشان است. این شب ها خیل گسترده ای از مردم را در خیابانها می بینیم. چهره هایی که کمتر در تظاهرات رسمی کشور دیده شد. شور، هیجان انتقامجویی را می توان در مشتهای گره کرده و فریادهای برآمده از اعماق وجودشان به خوبی حس کرد. انگار دارید یک تظاهرات واقعی می بینید، این شبها حرکات مردن نمادین و از سر رفع تکلیف نیست.
البته باید پذیرفت در فرهنگ ما شیعیان شهادت افتخار بزرگیست و آرزوی قلبی بسیاری از مخلصان از جمله رهبر شهیدان بود.
حال سوال اینجاست چرا این همه خشم؟ و اینکه چرا با گذشت یک هفته خشم مردم فروکش نمی کند؟ برای پاسخ می بایست از چند جنبه به اهمیت موضوع پرداخت:
۱- شهید آیت ا… خامنه ای در دوران ۳۶ سال رهبری و مرجعیت برای استقلال و عزت ایران تلاش و مجاهدت زیادی کردند. حکمت، تدبر، دانش و هوش بالا و مدیریت عالی از ایشان یک رهبر کاریزماتیک ساخته بود. همچنین اخلاق خوب و ارتباط با اقشار مختلف جدا از رهبر و امت رابطه پدرانه ای بین ایشان و مردم شکل گرفت بنابراین فرزند هیچ گاه مرگ پدرش یا قاتل پدرش را فراموش نمی کند حتی اگر فرزند ناخلف باشد.
۲- در تاریخ شیعه مراجع تقلید بعنوان نایب امام زمان از جایگاه ویژه ای برخوردار بودند. حتی در دوران طاغوت با همه رفتار ضد دینی، جرات جسارت به مراجع را نداشتند. این را سفارتخانه های کشورهای استکباری، در آن زمان رعایت می کردند. حال دشمن منفور بیگانه به عالی ترین مرجع تشیع در خانه خودش حمله کند دور از انتظار است.
۳- ایرانیان همواره غرور ملی بالایی داشته اند. بنابراین برای ملت ایران خیلی دردناک است که بیگانه ای به ارزشمند ترین شخصیت آن متعرض شود.
۴- شکل شهادت رهبر ایران هم ناجوانمردانه بود. در صورتی که پیام مذاکره دشمن را پذیرفت و تیمش در حال مذاکره با دشمن بود. یعنی جنگ طلب نبود، پیام صلح را به دنیا می داد. در چنین شرایط، ایشان در منزل خودش در کنار خانواده به شهادت رسید.
۵- علاوه بر موارد فوق، به بی شرمی و پررویی دشمن هم باید اشاره کرد. که همانند ترورهای کورکورانه دانشمندان و افراد بی گناه کشور در دوره های گذشته؛ این ترورها را پیروزی خودش می داند و به ان افتخار می کند.
دلایل اشاره شده فوق و دیگر موارد می تواند عامل خشم و عصبانیت مردم ایران و دیگر مظلومان جهان باشد. بنابراین این خشم عمومی حالا حالا فروکش نمی کند. شاید در مقاطعی تسکین یابد اما فراموش کردن آن برای مردم ایران سخت است. امروز تنها نیروهای مسلح می توانند این درد ملت را با رشادتهایشان تسکین دهند.
به نظر می رسد مسئولان جمهوری اسلامی برای خاتمه جنگ و اقناع افکار عمومی کار سختی پیش رو دارند. مگر آنکه تحولات به گونه ای رقم بخورد که نقش و جایگاه ایران در معادلات سیاسی دنیا رشد چشمگیری کند و دنیا ایران را بعنوان یک ابرقدرت جدید بپذیرد.
@neka_hamshahri